بخشی از کتاب ۳۰ درس برای عشق ورزیدن:
«مارگارت، ۸۷ ساله، که ۶۰ سال زندگی مشترک موفقی را پشت سر گذاشته است، با لبخندی معنادار می‌گوید: "وقتی جوان هستید، فکر می‌کنید عشق همه چیز است. اما حقیقت این است که عشق به تنهایی کافی نیست. آنچه که واقعاً اهمیت دارد، احترام متقابل و تعهد به رشد مشترک است. من و همسرم در طول این سال‌ها یاد گرفتیم که هر روز صبح، قبل از هر چیز، باید تصمیم بگیریم که امروز هم می‌خواهیم با هم باشیم. این یک انتخاب روزانه است، نه یک احساس لحظه‌ای. ما هر روز صبح با این تصمیم از خواب بیدار می‌شویم و هر شب با قدردانی از حضور یکدیگر به خواب می‌رویم. گاهی اوقات سخت است، گاهی دلگیر می‌شویم، اما همیشه به یاد می‌آوریم که چرا در ابتدا تصمیم گرفتیم با هم باشیم."
جیم، ۹۲ ساله، که تجربه دو ازدواج را دارد، با صدایی آرام و عمیق می‌گوید: "بزرگترین درسی که در طول زندگی‌ام آموختم این است که باید به همسرتان اجازه دهید خودش باشد. در ازدواج اولم، جوان و خام بودم و مدام سعی می‌کردم همسرم را تغییر دهم. فکر می‌کردم می‌توانم او را به شخصی که در ذهنم ساخته بودم تبدیل کنم. اما در ازدواج دومم که ۴۵ سال طول کشید، فهمیدم که عشق واقعی یعنی پذیرش کامل طرف مقابل با تمام ویژگی‌هایش. همسرم عاشق هنر بود و من عاشق ورزش، او صبح‌ها زود بیدار می‌شد و من شب‌ها دیر می‌خوابیدم. اما به جای اینکه این تفاوت‌ها را مشکل بدانیم، آنها را دلیلی برای غنی‌تر شدن زندگی‌مان دیدیم. یاد گرفتیم که چطور در عین متفاوت بودن، مکمل یکدیگر باشیم."»