کتاب «پیدایش»، همانگونه که از اسمش پیداست، از پیدایش عالم هستی سخن می گوید. در این کتاب می خوانیم که چگونه خدا دنیا را می آفریند، چگونه انسان را خلق می کند و او را در محیطی کامل و زیبا قرار می دهد، چگونه گناه وارد جهان می شود و سرانجام چگونه خدا برای نجات انسانِ گناهکار چاره ای می اندیشد. مطالبی که در این کتاب آمده عبارت است از آغاز تاریخ بشر، آغاز هنر و صنایع دستی، چگونگی پیدایش زبان ها و قوم های گوناگون.
از فصل دوازده به بعد، مسیر کتاب متوجه قوم اسرائیل می شود. از اینجا به بعد داستان زندگی ابراهیم، اسحاق، یعقوب و پسرانش در کتاب ثبت شده که در خاتمه با شرح زندگی یوسف در مصر پایان می پذیرد.
موضوع اصلی کتاب «پیدایش» که در سراسر این کتاب محسوس است، این است که هر چند گناه انسان آنچه را که خدا خوب و زیبا آفریده بود خراب کرد، اما خدا از فعالیت خود دست نکشیده است بلکه به دنبال
بشر گمگشته است تا او را نجات دهد و رستگار سازد؛ خدا بر عالم هستی مسلط است و تاریخ بشر را در مسیر منافع و نجات عزیزان خود به پیش می برد.

در جایی از کتاب « پیدایش » می خوانیم :
آدم و حوا
هنگامی که خداوند آسمان ها و زمین را ساخت، هیچ بوته و گیاهی بر زمین نروییده بود، زیرا خداوند هنوز باران نبارانیده بود، و همچنین آدمی نبود که روی زمین کشت و زرع نماید. اما آب از زمین بیرون می آمد و تمام خشکیها را سیراب می کرد. آنگاه خداوند از خاکِ زمین، آدم را سرشت. سپس در بینی آدم روح حیات دمیده، به او جان بخشید و آدم، موجود زنده ای شد.

پس از آن، خداوند در سرزمین عدن، واقع در شرق، باغی به وجود آورد و آدمی را که آفریده بود در آن باغ گذاشت. خداوند انواع درختان زیبا در آن باغ رویانید تا میوه های خوش طعم دهند. او در وسط باغ، «درخت حیات» و همچنین «درخت شناخت نیک و بد» را قرار داد.