پس ده تن مانده بود از حواريون عيسي (ع) ايشان را طلب كرد وهفت تن را بيافت . عيسي (ع) ايشان را گفت : " آن كه مرا به سي درم بفروخت كجاست ؟ " گفتند : " او از كردهً خود پشيمان شد و دانست كه گناه عظيم كرده است ، خود را بكشت . "عيسي (ع) گفت : "او توبه مي كرد ، خداي عزوجل توبهً او رامي پذيرفت كه هيچ گناه نيست كه به عفو خداي متعالي عزوجل نگنجد . " پس عيسي (ع) يحيي را وصيت كرد و آن هفت كس را از حواريين كه مانده بودند كه دين او را نگاه كردند و از پس او خلا يق را به دين او خواندند و هر كس را به گوشه هايي بفرستاد . دو تن را به زمين روسيه بفرستاد و پادشاهي روم و يونانيان بديشان داد و نام ا يشان يكي " خرطوس " ( = فرطوس ، فطروس ، پطروس) و ديگري " يونس " ( = بولس) تا به حد مغرب ا يشان را داد و يكي را به زمين بابل و عراق فرستاد نام او " بحرين " بود ، بدان شهر كه اصحاب كهف آنجا مي بودند ، ويكي را فرمود كه به دين خداي مي خوان ، و نام او " يكما " بود . چون يحيي را به حواريين بر روي زمين خليفه كرد و اينان را وصيت تمام كرد و مريم را بدرود كرد . وقت سپيده دم خدا را دعا كرد تا او را باز به آسمان برد . و ترسايان آن شب را بزرگ دارند كه عيسي ( ع ) در آ ن شب ا ز آسمان فرود آمد و باز به آسمان شد و آ ن شب راعيد دارند و اندرخانه هاي خويش و كليسا ها بوهاي خوش دود كنند.
تشا به حا ل عيسي ( ع ) و حلاج :
ماجراي بر دار كردن حلاج را ــ كه در وا قع معراج وي به شمار مي آيد ــ از جهاتي به بر دار كردن عيسي ( ع) تشبيه مي كنند ، حتي برخي از ياران وي معتقدند كه او سر انجامي چون مسيح ( ع ) داشت و به آسمان برده شد . دكتر زرين كوب در كتاب " ارزش ميرا ث صو فيه " در ادامهً شرح احوال حسين منصور حلاج مي نويسند: " داستان كرامات ا و و ماجراي فرجام كار او در ادب صوفيه با مبالغه ا ي كه ياد آور سرگذشت عيسي ( ع ) است نقل شده . گويند وقتي او را به پاي دار مي بردند ، مردم بسيار به نظا ره آمده بودند ، كسي پرسيد : " عشق چيست ؟ " جواب داد : " امروز بيني ، فردا بيني ، پس فردا بيني ". در طول را ه كه ا ز زندا ن تا پا ي دار مي رفت " انا الحق " مي گفت و پا ي كوبان و دست افشان (با وجود زنجير ) مي رفت . پرسيد ند ش " كه اين دست افشاني و پا ي كوبي را چيست ؟
-صفحه 64