مقدمه

در حال حاضر بخش کشاورزی و تولید پیله در برخی کشورها نظیر کره و ژاپن افت کرده و فرآیند تولید تخم نوغان و پیله تر تا حدودی به کشورهای دیگر انتقال یافته است. امروزه چین، هند، ازبکستان، برزیل، ویتنام، تایلند و چند کشور دیگر به عنوان تولید کنندگان عمده تخم نوغان و پیله مطرح می باشند در کشورهایی که نیروی کار فراوان و ارزان تری دارند، این صنعت از پتانسیل بهتری برخوردار است. همچنین کشورهای که دارای صنایع تبدیل ابریشم قوی تری هستند، از جایگاه بهتری در این صنعت برخوردارند. در برخی کشورها تغییر کاربری در صنعت پیله و ابریشم ایجاد شده و تولید و مصرف محصولات جانبی در این کشورها به سرعت در حال توسعه است.

در نوغان داری ارتباط تنگاتنگی بین کشاورزی صنعت، و تجارت و بازرگانی وجود دارد و همانطوریکه میدانیم این ارتباط همچون حلقه های یک زنجیر است، محدودیت یک حلقه موجب محدودیت حلقه های دیگر و تحریک یکی سبب تحریک بقیه می گردد و هر حلقه به تنهایی غیر قابل مصرف است، هر چیزی که در هر حلقه از دست رود و یا بدست آید، موفقیت یا شکست در تمامی مراحل کمی و کیفی در صنعت پیله را بدنبال داشته و نهایتاً بر نتایج اقتصادی آن اثر می گذارد. به همین دلیل در نوغانداری تکنولوژی بالا مورد نیاز است هدف بهبود صنایع کرم ابریشم باید مبتنی بر بدست آوردن حداکثر کیفیت و کمیت پیله و ابریشم خام با استفاده از اقتصاد بهینه باشد بدین منظور ایجاد توتستان و تکثیر واریته های اصلاح شده در راستای کمیت و کیفیت مطلوبتر، استفاده از نژادهای قوی و سالم و پر محصول کرم ابریشم و همچنین ایجاد شرایط محیطی مناسب پرورش با استفاده از تکنولوژی پیشرفته قرار گیرد.

در سال های اخیر تولید پیله و ابریشم در ایران با کاهش تقریباً پنجاه درصدی مواجه شده است که از دلایل آن می توان به موارد زیر اشاره نمود:

1-افزایش دستمزد کارگری در ایران خصوصاً در گیلان که با توجه  به کارگر طلب بودن نوغانداری قیمت پیله تولید شده نتوانسته پاسخگوی زحمت کشاورز باشد.

2-افزایش بی سابقه قیمت زمین که انگیزه کافی برای تغییر کاربری توتستان ها را فراهم نمود.

3-بهبود تولید محصولات رقیب نوغانداری که انگیزه برای تولید پیله را کاهش داد.

4-عدم افزایش قیمت نخ ابریشمی علی رغم کاهش تولید پیله و کاهش عرضه نخ ابریشمی داخلی در سال های اخیر به دلیل کاهش قیمت نخ ابریشم در بازارهای جهانی.