اصولا هر نوع هادي كه بتواندجريان برق را از داخل  خود عبوردهد وتوسط موادي ازمحيط اطراف خود عايق يا ايزوله شده باشدبطوريكه ولتاژروي سطح عايق  برابرصفر و در روي سطح سيم يا هادي برابر ولتاژ عبور جريان  باشد كابل ناميده مي شود عايق كردن كابل به اين جهت است كه چون كابل در زير زمين نصب شده است باعث اتصال هادي به زمين نشده و ولتاژ در روي بدنه عايق صفر باشد.در مورد سيم هاي هوائي ذكر كلمه ولتاژ در مورد مشخصات كابل ضروري نيست ولي در مورد كابل هاي زير زميني علاوه بر مشخصات فني كابل شامل سطح مقطع و نوع عايق  و جنس آن از نظر مقاومتهاي مكانيكي بايد ولتاژ كابل نيز ذكر گردد و همچنين يك رشته يا سه رشته بودن آن هم نيز مشخص شود. براي عايق كردن كابل هاي الكتريكي بسته به نوع مصرف از مواد  مختلفي استفــاده مي شود كه مهمتــرين آنــها ، كاغذهاي آغشته  به روغن مخصوص ،مواد لاسـتيكي وپــلاستيكي ( P.V.C) و مواد مختلف ديگــر مي باشد  كه در جاي خود به  آنها اشاره مي شود و همچنين چون كابلهاي زير زميني در معرض انواع فشارهاي مكانيكي مختلف قرار مي گيرد  داراي قسمتهاي  محافظ مانند نوارهاي فلزي  بوده و براي  جلوگيري از نفوذ  آب به داخل كابل يك غلاف سربي در روي تمام  نوارهاي محافظ و عايق قرار داده و براي محافظت اين غلاف سربي نيز عموما از لايه ديگري از يك نوع عايق ويا از قير گوني استفاده مي شود. در مواردي که استفاده از خطوط با هاديهاي لخت منجر به بروز حوادث گذرا مي شود و يا اينکه رعايت حريم و ساير نکات فني و ايمني شبکه برق مقدور نيست استفاده از کابلهاي خود نگهدار هوايي راه حل منطقي است . از عمده ترين اين موارد مي توان به مسيرهايي اشاره نمود که داراي عرض کم بوده و يا در آنها موانعي از قبيل رديف درختان وجود دارد .