مـشـخـصـات فـایـل
موضوع تحقیق : همه چیز در مورد برزخ
فرمت فایل : word
تعداد صفحات : 29
قابل ارائه و مناسب بعنوان تحقیق کلاسی

بـخـشـی از مـتـن ایـن تـحـقـیـق :

در تعریف ))برزخ (( چنین گفته اند:
فاصله بین دو چیز را ))برزخ (( مى گویند
مانند پرده اى که بین زن ها و مردها زده شود، دیوار بین دو خانه ، مرز بین دو
ملک ، فاصله بین دو نهر آب یا دو دریا، کسى که بین دو نفر واقع مى شود که با هم
نزاع نکنند، همه این ها را ))برزخ (( مى نامند.

))برزخ (( عالمى بین ))دنیا(( و ))آخرت (( است که آن را عالم قبر هم مى گویند
فاصله بین مرگ تا قیامت ، بین دنیا و آخرت از هنگام مرگ تا برانگیخته شدن
در روز قیامت را ))برزخ (( گویند

))برزخ (( نه مربوط به دنیا است و نه مربوط به آخرت . مربوط به دنیا نیست
چون زندگى آن جا مانند زندگى دنیا نمى باشد؛ زیرا روح در دوران برزخ
در قالب مثالى نازک و هوایى نرم تر از بدن فعلى قرار مى گیرد که در آن
جرم و تیرگى مادى و لطافت مجردات نیست . بلکه جسمى بین بدن و روح است .

عالم برزخ از نظر وسعت نسبت به دنیا، مانند دنیا نسبت به رحم مادر است
بدین جهت نمى توانیم ویژگى هاى عالم برزخ را تصور کنیم
چنان چه کودک در رحم مادر نمى تواند ویژگى هاى دنیا را بفهمد
با این که به زودى به عالم دنیا وارد مى شود.

کلمه ))برزخ (( سه مورد در قرآن وجود دارد و در هر سه مورد به معناى فاصله
بین دو چیز آمده است . آن موارد از این قرارند:

1- مرج البحرین یلتقیان بینهما برزخ لایبقیان

خداوند، ))دو دریا را به هم آمیخت و میان آن دو، فاصله اى قرار داد تا هیچ کدام
از مرز و حد خود خارج نشوند((.

2- و جعل بینهما برزخا و حجرا محجورا
و خداوند ))بین دو دریا (دریاى شیرین و خوش گوار و دریاى شور و تلخ )
فاصله و حایلى قرار داد تا همیشه از هم جدا باشند((.

 3- و من ورائهم برزخ الى یوم یبعثون

))و از پشت سر آن ها (از لحظه مرگ ) تا روز قیامت و بر انگیخته شدن فاصله
و برزخى قرار داده شده است ((.

در این سه آیه ، ))برزخ (( به معناى فاصله بین دنیا و آخرت
و بین دو دریا و دو آب آمده است :

در نهج البلاغه هم کلمه ))برزخ (( در دو مورد آمده است :

1- سلکوا فى بطون البرزخ سبیلا
حضرت على در رابطه با پادشاهان و کسانى که در دنیا داراى مقام و عزت
اعتبار و افتخار، قدرت و شوکت بودند مى فرماید:
آن ها پس از مرگ ))در درون برزخ (قبرها) خزیدند(( و زمین بر آنها مسلط شد،
از گوشت هایشان خورد و از خون هایشان آشامید، در حفره هاى گورستان صبح
کردند در حالتى که به صورت درختى خشک و بدون رشد بودند.

آن حضرت در این جا ((برزخ )) را به معناى قبر گرفته اند؛ چون مى فرماید:
در درون ((برزخ )) آرمیدند و قبر را ((دوزخ )) نامیده است ؛ زیرا فاصله بین میت
و اهل دنیا یا بین دنیا و آخرت است ...