سنسور عنصری است با قابلیت حسی که می تواند مقادیر فیزیکی را به مقادیر آنالوگ یا دیجیتال تبدیل کند. در واقع مقادیر کمیت ها را تغییر داده و آنها را آنالیز می کند. سنسورها را می توان از نظر شاخه های مختلف مهندسی برق تعریف نمود. به عنوان مثال می توان گفت از نظر مهندسی کنترل سنسور یکی از قسمت های جدایی ناپذیر حلقه بازخورد یا فیدبک در سیستم های حلقه بسته است. از نظر مهندسی ابزار دقیق سنسور اولین قسمت از وسیله اندازه گیری است که به صورت مستقیم با کمیت مورد نظر در ارتباط است و به تغییرات لحظه ای کمیت های سیستم پاسخ مناسب می دهد. یعنی سنسور یکی از قسمت های جدایی ناپذیر از سیستم کنترل اتوماتیک است که اطلاعات حاصل از شرایط سیستم را به واحد کنترل ارسال می کند. سنسورها امروز کاربری بسیار وسیعی در صنایع الکترونیک دارند. دسته بندی سنسورها به صورت زیر است.

دسته بندی کلی سنسورها بر حسب تماس

سنسورهای تماسی

سنسورهای بدون تماس

در این مبحث به توضیح سنسورهای بدون تماس می پردازیم.

این دسته از سنسورها سنسورهایی هستند که هرگاه یک قطعه به آنها نزدیک می شود وجود قطعه را سنس کرده و فعال می شوند. یعنی این سنسورها از جسم مورد نظر فاصله دارند و هیچگونه اتصالی به آن ندارند. عملکرد این سنسور به گونه ای است که می تواند باعث جذب یک رله، کنتاکتور و یا ارسال سیگنال الکتریکی به طبقه ورودی یک سیستم شوند.

سنسورهای بدون تماس دارای مزایایی هستند که باعث گسترش استفاده از آنها شده است. از جمله مزایای این سنسورها می توان به موارد زیر اشاره نمود.

سرعت بالای کلید زنی: استفاده از این سنسورها می تواند سرعت کلیدزنی را تا 25 کیلوهرتز افزایش دهد.

این سنسورها به علت اینکه در برابر نفوذ آب و روغن و گرد و غبار مقاوم هستند و فاقد کنتاکت مکانیکی می باشند دارای طول عمر بیشتری نسبت به سایر سنسورها هستند.

همانطور که گفته شد این سنسورها وجود قطعه را حس کرده و فعال می شوند پس برای فعال شدن این سنسورها نیازی به اعمال فشار یا نیروی خارجی نداریم.

از این سنسورها به علت داشتن مقاومت بالا می توان در محیط های کاری با شرایط سخت و محیط های خطرناک نیز استفاده کرد.

استفاده از این سنسورها از ایجاد شدن نویز در سیستم هنگام سوییچینگ جلوگیری می کند زیرا این سنسورها در طبقه خروجی خود دارای نیمه رسانا هستند.