چکیده

ساخت خانه های سنتی متناسب با فرهنگ و مردم به دلایل گوناگونی همچون : نگرش کمی به مقوله مسکن و رویکردها و عوامل سودجویانه، عدم توجه به فضا و کیفیت فضایی خانه و غفلت از تاثیر گذاری محیط بر روان آدمی، مورد کم لطفی و بی اعتنایی قرار گرفته است این در حالی است که ما انسانهای روی زمین خود را وابسته  و جزیی از عناصر متداخل طبیعت میدانیم و ارتباط با محیط پیرامون به شکلی ساده و روان باعث ادامه حیات و تعالی روح ما انسانها در محیطی با دوام، همراه با زمان می گردد. و این ارتباط ساده ومسالمت آمیز انسان با محیط پیرامون که به نوعی همزیستی ساده با محیط می باشد- به عنوان یک موضوع یا مقوله ی مهم - از ابعاد گوناگون در خانه لاری ها مورد پژوهش و تحقیق می باشد.

ساده زیستی، نقش جستار شناسی در معماری خانه یزدی (خانه لاری ها)را دنبال میکند تا رمزی را از رموز  خانه بشکافد و به نوعی تفکری مجدد در چگونگی زندگی پیشینیانمان، در خانه های سنتی با رویکرد پایداری در ابعاد گوناگون باشد.

ساختار کلی مقاله مشتمل بر سه بخش : بررسی نقش معنایی ساده زیستی – بررسی  نقش اجتماعی و رفتاری ساده زیستی– بررسی نقش کالبدی ساده زیستی در خانه می باشد ؛ که در هر کدام از بخش های ذکر شده به تفصیل به بررسی نقش ساده زیستی و جایگاه آن پرداخته می شود.

می توان پایان بخش این پژوهش را در عبارتی مانند بازشناسی یکی از بنیانهای تفکری پیشینیان در زندگی متجدد امروز با محوریت انسان و با درک شرایط موجود در معماری به عنوان یک راهکار پیشنهاد داد.

مقدمه

 نگرش كمي به مسكن و توجه به رفع كمبود آن از يك طرف، و نگرش سودگرايانه به اين مقوله از طرف ديگر، منجر به فراموشي بسياري از نيازهاي اساسي و زوال كيفيت هاي معماري شده است. خانه در معناي محتوايي خود با مفاهيمي همچون آسايش، آرامش، امنيت روح و روان و محلي كه اين نيازها را تحقق مي بخشد، همراه است. امروزه بسياري از خانه ها فاقد ارزش هاي معمارانه و ويژگي هاي لازم براي برآوردن نيازهاي انسان هستند. در مقوله ساده زيستي نياز به طبيعت كه شاخه هاي متعددي از الگوهاي سادگي در خانه را در بر مي گيرد راحتي مورد بي توجهي قرار مي گيرد.

در تعاليم اسلامي رابطه انسان و طبيعت مورد تاكيد قرار گرفته است. رابطه انسان و طبيعت، نشانه اي از تعادل بين اجزاء عالم وجود و قوانين حاكم طبيعت است. از ديدگاه اين تعاليمف قرابتي خاص بين اسنان و طبيعت وجود دارد؛ چرا كه ماده اوليه خلقت انسان از طبيعت گرفته شده است.(سوره حجر آيه 26 ) طبيعت خواستگاه انسان است، زمين مادر او معرفي شده و آب مايه حيات اوست. طبيعت محمل زندگي انسان است و عناصر طبيعي، سراسر آيات الهي و منبع مهم شناخت هستند.