بررسي روابط بين استاد و شاگردي در حوزه­هاي علميه و دانشگاه­ها

در قالب وورد و قابل ويراستاري

فهرست بندي شده و آماده تحويل

مقدمه 

فصل اول: كليات و مفاهيم 

1- جايگاه تعليم و تربيت در اسلام 

2- وظايف مشترك بين استاد و شاگرد 

1-2- لزوم اخلاص و پاكسازي نيت در طريق تعليم و تربيت 

فصل دوم: بررسي روابط علمي استاد و شاگردي 

1- حقوق علمي شاگرد بر استاد 

1-1- سكوت و خودداري از نجوي كردن 

2-1- حفظ وقار مجلس 

3-1- توجه شايسته به سخنان او 

4-1- پيش¬دستي نكردن به استاد در پاسخ به سؤالات 

5-1- رعايت اعتدال در پرسشگري 

1-5-1- كوتاه كردن سوال 

2-5-1- دوري كردن از سوالات مشكل‌آفرين 

3-5-1- محدود كردن پرسش ها به ضروريات 

4-5-1- گروه بندي موضوعي سوالات 

5-5-1- عجله نكردن در طرح سوال 

6-1- پرسش و پرسشگري 

7-1- ضبط و نگارش مطالب 

2- حقوق علمي استاد بر شاگرد 

1-2- آگاهي از مهارت هاي آموزشي و اصول تربيتي 

2-2- جذب و قدرت استاد 

3-2- هنرمندي استاد 

4-2- تسلط بر درس 

5-2- ايجاد روحيه تفكر و تعقل 

6-2- ايجاد زمينه سخن گفتن و سوال كردن 

7-2- تشويق به موقع شاگردان 

8-2- دقت استاد 

9-2- نظم و انضباط استاد  

10-2- تعادل جسمي و روحي استاد 

11-2- هنر ارتباط استاد 

12-2- كشف ذخاير وجود شاگردان 

13-2- عوامل رشد فكري 

14-2- پرورش جرأت 

15-2- قدرت بيان و سخنوري استاد 

16-2- ايجاد انگيزه 

فصل سوم: بررسي روابط اخلاقي استاد – شاگردي 

1- حقوق اخلاقي شاگرد بر استاد 

1-1- تنظيم تن صداي ملايم در حضور استاد 

2-1- حفظ حرمت ديگران در حضور استاد 

3-1- پيش بيني آمادگي جسمي 

4-1- حضور قبل از استاد و ترك كلاس پس از او 

5-1- قطع نكردن سخن استاد 

6-1- رعايت ادب در نحوه نشستن در كلاس 

7-1- ناديده گرفتن اشتباه استاد 

8-1- دفاع از استاد 

9-1- تواضع در برابر استاد 

2- حقوق اخلاقي استاد بر شاگرد 

1-2- سوز و گداز استاد 

2-2- نفوذ معنوي استاد 

3-2- اخلاق استاد 

4-2- وقتي استاد سوالي را نمي داند جدال و پرخاشگري نكند 

5-2- گذشت استاد 

6-2- تقواي استاد 

7-2- انصاف استاد 

8-2- تواضع استاد 

9-2- عدم تبعيض بين شاگردان 

10-2- قول و پيمان استادي 

11-2- كاهش اضطراب 

12-2- بايد درس ها را با نصايح اخلاقي پايان دهد 

نتيجه گيري 

مقدمه

     تعليم و تربيت انسان كاري پرارج و در عين حال وقتگير است و نتايج نهايي آن نسبتاً دير آشكار مي شود. ارزشمندي آن از آن جهت است كه آدميت آدميزاد، به چگونگي تربيتش بستگي دارد؛ اگر در شرايط مناسبي پرورش يابد به خيل نيكان مي پيوندد و اگر تربيت وي مورد غفلت واقع شود چه بسا از حدِ حيوان فروتر رود. ارزش تعليم و تربيت آدمي و زيان هايي كه بر اثر فقدان يا نقصان آن دامنگير فرد و جامعه مي تواند شود از يك  ...