درباره کتاب نامه‌های به آنا (حسین پناهی):

این کتاب در اصل هسته‌ی اصلی مجموعه‌ی «من نازی» است و شامل بیست و دو نامه‌ی بلند و کوتاه به معشوقی خیالی یا واقعی به نام آنا می‌شود که فضایی آکنده از پرسش‌های وجودی، ناامیدی از وضعیت انسان معاصر، ستایش از طبیعت و کودکی، و نگرشی تلخ‌آمیز به فلسفه و سیاست دارد. پناهی با لحنی صمیمی، گاه طنزآمیز و گاه سوزناک، از دغدغه‌های روزمره، خاطرات گذشته، سفرهای درونی و بیرونی، و گفت‌وگو با شخصیت‌های تاریخی و ادبی چون نیچه می‌گوید. این اثر که در فاصله‌ی سال‌های پایانی عمر نویسنده نوشته شده، بازتابی از اندیشه‌های پوچ‌گرایانه و عطش او برای یافتن حقیقتی گمشده در جهان بی‌معناست. زبان کتاب، تلفیقی از نثر موجز و شعر سپید است و تصاویر سوررئال و تداعی‌های شاعرانه، آن را به یکی از ماندگارترین آثار منثور ادبیات ایران تبدیل کرده است. چاپ اول این کتاب در سال ۱۳۷۲ توسط انتشارات نگاه منتشر شد و به دلیل استقبال گسترده، بارها تجدید چاپ گردید.