حاوی مقالاتی درباره مسائل فرهنگی و اجتماعی ایران است، و از جهتی در همان خطّ «ایران را از یاد نبریم» قرار میگیرد.
– «کشوری با پیچیدگی ایران، با موقع خاص جغرافیائیودیرینگی تاریخی، در موضعی قرار گرفته که به راه بردنش باید با تأمل و ژرفنگری خاصی همراه باشد.»
«ایران به چه نیاز دارد؟ به پول فراوان»؟ به ارز؟ به آب و باران؟ به ذخائر معدنی پایانناپذیر؟ به نیروی نظامی قوی؟ به تکنولوژی پیشرفته؟ به حمایت بینالمللی؟ به اتم؟ خوب، هر یک ازاینها میتوانند از جهتی کارساز باشند، ولی هیچ یک به تنهائی مشکل او را حل نمیکنند. او به یک چیز احتیاج دارد و آن انسان است. همین و بس. اگر آن را داشت همه چیز دارد، اگر نداشت به جائی نخواهد رسید.»
– «کشورهای جهان سوم که یک دوران خطیر تاریخ خود را میگذرانند و در واقع بر سر چرخشگاهی قرار گرفتهاند، اگر رابطه دستگاه حاکمه آنها با مردم خود مبنی بر کامجوئی موقت باشد، یعنی تشفیهای رایج ریاستطلبی، انتقام کشی، رقابتهای گروهی، وقت گذرانی و خلاصه خودبینی، در به روی آنها باز نخواهد شد.»
«نهرو در سالهای بعد از جنگ دوم که شرق به حرکت آمده بود میگفت: «بادهای تندی بر آسیا وزان است.» اکنون باید گفت «بادهای تندی بر دنیا وزان است.» اکنون باید تلقی دیگری دراداره دنیا در پیش گرفت، و از این حیث سنگینترین بار بر دوش کشورهای «دنیای سوم» است، که باد تمدن صنعتی به آنها خورده، و آنها را با انبوهی از مسائل روبرو کرده است. حل این مسائل یک اقدام هماهنگ و دلیرانه میخواهد.»
– «باید رو به راه داشت. این قدم اول است. منظور از رو به راه داشتن آن است که جهت حیاتبخش زندگی انتخاب گردد. ذراتی در وجود هر جمع یا ملت هست که زندگی آفرین است، و برعکس ذراتی مرگ آفرین. اگر دومی را کنار بگذارند و نخستها را بگیرند، مجموع آنها همان «جوهره قومی» یک ملت میشود.»
– «مهم آن است که بشود در هر موقعیت این «نیروی فیاض» را تجهیز کرد.»