پرتو ایکس از برخورد الکترونهای پرسرعت به هدف فلزی در لولهٔ رادیوگرافی تولید میشود.
این پرتوها هنگام عبور از بدن، به مقدارهای مختلف توسط بافتها جذب یا تضعیف میشوند.
استخوانها پرتو ایکس را بیشتر جذب میکنند و به همین دلیل در تصویر روشنتر دیده میشوند.
بافتهای نرم جذب کمتری دارند و تیرهتر نمایش داده میشوند.
بخشی از پرتوها ممکن است پراکنده شوند و کیفیت تصویر را کاهش دهند.
پارامترهای مهم در پرتوگیری شامل ولتاژ، جریان، زمان تابش و فاصله هستند.
برای حفاظت پرتویی از اصلهای کاهش زمان، افزایش فاصله و استفاده از حفاظ استفاده میشود.
دانستن این مفاهیم برای آزمون استخدامی رادیولوژی پایهای و بسیار مهم است
پرتوها به دو دستهٔ کلی یونساز و غیریونساز تقسیم میشوند.
در رادیولوژی، مهمترین پرتو یونساز پرتو ایکس است که برای تصویربرداری پزشکی به کار میرود.