درباره کتاب اردیبهشت (یحیی دولتآبادی):
این کتاب مجموعهای منظوم از سرودههای یحیی دولتآبادی، ادیب، نویسنده و فعال سیاسی عصر مشروطه است که در فاصله سالهای ۱۳۰۴ تا ۱۳۳۹ خورشیدی سروده شده و شامل قطعات متنوعی در قالبهای قصیده، غزل، رباعی و مثنوی است. این رمان با زبانی شیوا و آمیخته به نثر مسجع، داستانهای عاشقانهای از دل تاریخ و جامعهی آن روزگار روایت میکند و به مضامینی چون عشقهای نافرجام، ظلم حاکمان، آرزوی آزادی و عدالت، و نیز ستایش از طبیعت و بهار میپردازد. بخشهایی از کتاب شامل ترجمهی منظوم از اشعار شاعران فرانسوی چون لکنت دو لیل و آندره شنیه است که با اقتباسی خلاقانه به فارسی درآمدهاند. اشعار این کتاب بازتابدهندهی تحولات سیاسی ایران از انقلاب مشروطه تا اوایل سلطنت پهلوی است و نگاه منتقدانهای به استبداد و بیعدالتی دارد. لحن شاعر در بسیاری از قطعات، طنزآمیز و گزنده است و در عین حال، سرشار از احساسات لطیف و نوستالژی برای دوران جوانی است. این اثر به دلیل تنوع موضوعی و سبک منحصربهفرد، یکی از منابع مهم برای مطالعهی شعر و اندیشهی دورهی قاجار و مشروطه محسوب میشود.
این کتاب مجموعهای از اشعار و حکایتهای عاشقانه، تاریخی و اجتماعی است که با نثری شاعرانه و روان به رشتهی تحریر درآمده و حال و هوای دوران قاجار و مشروطه را بازتاب میدهد. مضامین اصلی آن عشق، وطنپرستی، نقد اوضاع سیاسی و اجتماعی، و تأمل در گذر زمان و پیری است.