درباره کتاب زخم‌های توفان (کیومرث منشی‌زاده):
این کتاب مجموعه‌ای از اشعار اجتماعی-سیاسی کیومرث منشی‌زاده، شاعر نامدار معاصر ایران، است که در فضای پرتنش دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی سروده شده و لحنی تند، تلخ و اعتراض‌آمیز دارد. این اشعار با بهره‌گیری از تصاویر توفان، برف، چکمهٔ نفرین، اجاق خاموش، اسکلت‌های رها شده در شهر، و استعاره‌هایی از تاریخ و نیاکان، حس بیگانگی انسان در جهان صنعتی و سرکوبگر را به تصویر می‌کشند. شاعر در این دفتر، با زبانی شاعرانه و گاه آکنده از صداهای صنعتی (مانند غژغژ و گرمب)، از زخم‌های واردشده بر پیکر جامعه و نسل‌های ایرانی سخن می‌گوید و تاریخ را چون «منگنه‌ای» می‌داند که انسان‌ها را همچون موم در خود له می‌کند. نگاه تیره و در عین حال بیدار این اشعار، که در بستر سرخوردگی از وعده‌های روشنگری و پیشرفت شکل گرفته، به نقد مدرنیته، جنگ، استبداد و ازخودبیگانگی می‌پردازد و شاعر را چون «سیزیفی» نشان می‌دهد که محکوم به کشیدن بار سنگین تاریخ است. این اثر که از جمله آثار شاخص شعر فارسی در دههٔ چهل شمسی محسوب می‌شود، با لحنی حماسی و در عین حال مرثیه‌وار، آیینه‌دار درد و امید یک نسل در آستانهٔ تغییرات بزرگ تاریخی است.