درباره کتاب ولایت فقیه (نشر کاگر):
این کتاب که در دههٔ ۱۳۵۰ شمسی و در فضای اوج مبارزات سیاسی و روشنفکری چپ منتشر شده است، با رویکردی انتقادی و بر اساس مفاهیم حقوق عمومی و فلسفهٔ سیاسی مدرن، به تحلیل نظریهٔ ولایت فقیه می‌پردازد و آن را با نظام‌های فئودالی و الهیات‌گرای قرون وسطی مقایسه می‌کند. نویسنده با تکیه بر مفاهیمی چون حاکمیت ملی، حقوق شهروندی، تفکیک قوا و آزادی‌های سیاسی، استدلال می‌کند که نظریهٔ ولایت فقیه با اصول دموکراسی و جمهوری در تناقض است و مردم را به جای «شهروندان صاحب‌حق»، «صغیر» و «محجور» تلقی می‌نماید که نیازمند قیمومت فقها هستند. کتاب همچنین به تناقض‌های درونی این نظریه مانند تعدد مراجع تقلید، عدم امکان تعیین «فقیه اول»، و تعارض شورای نگهبان با اختیارات فقها می‌پردازد و در نهایت، آن را تلاشی برای تداوم بهره‌کشی طبقاتی در پوششی مذهبی معرفی می‌کند. این اثر که در فضای گفتمان چپ و سکولار آن دوران نوشته شده، سندی تاریخی از نقدهای پیش از انقلاب بر نظریهٔ ولایت فقیه محسوب می‌شود و برای پژوهشگران تاریخ اندیشهٔ سیاسی معاصر ایران خواندنی است.