ری از کهنترین شهرهای جهان است. بهطوریکه این منطقه را در گذشته «شیخ البلاد» میگفتند. تاریخ پیدایش ری به زمان اقوام آریایی میرسد و ری از تمام شهرهای ماد بزرگتر بود. ری در لغت به معنای شهر سلطنتی است. ساکن و اهل ری را رازی مینامند.
ری در بخشی از دوره زیاریان و نیز سلجوقیان پایتخت ایران بودهاست. این شهر در طول تاریخ به نامهای مختلفی خوانده میشده، راکس، راگز، راگا، رغه، ارشکیه، راگو، راگیا، راگیانا، رام اردشیرامالبلاد، ری شهر، شیخ البلاد و محمدیه از نامهایی بودند که ری در هر دوره به مناسبتی با یکی از این نامها خوانده میشده. بنابر آنچه که در اوستا آمده ری سیزدهمین شهری است که درجهان ساخته شدهاست. تاریخ سکونت در این شهر به ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد برمیگردد. اگر چه ری همواره یکی از شهرهای مهم ایران باستان بهشمار میرفت دوره ای پایتخت در ایران باستان بود.