دربارهٔ رمان فراموشی (صالح محمدی):
این اثر که در سال ۱۳۹۵ منتشر شد، یکی از رمانهای شاخص و متفاوت ادبیات معاصر ایران به شمار میرود که با نثری روان، تصویری و آکنده از نمادهای روزمره و روانکاوانه، به داستانِ زندگیِ مردی میپردازد که بر اثرِ حادثهای، دچارِ فراموشیِ انتخابی یا کلی میشود و در این میان، با بازگشتِ تدریجیِ خاطرات (که برخی ساختگی و برخی واقعیاند)، درگیرِ بحرانِ هویت و تشخیصِ حقیقت از خیال میشود. عنوان «فراموشی» بهخوبی فضایِ اصلیِ رمان را بازتاب میدهد: نه فقط فراموشیِ حافظه، بلکه فراموشیِ هویت، عشق، و حتی معنایِ زندگی در جهانِ مدرن. صالح محمدی با تکیه بر دیالوگهایِ موجز و طبیعی، شخصیتپردازیهایِ باورپذیر، و نیز نگاهی دقیق به جزئیاتِ زندگیِ روزمره، به کاوش در مضامینی چون حافظه، هویت، خیانت، عشق، تنهایی، و نیز نسبتِ حقیقت و خاطره در شکلگیریِ خودآگاهیِ انسان میپردازد و از خلالِ داستانی بهظاهر ساده، لایههایِ پیچیدهای از روانِ آدمی و بحرانِ انسانِ مدرن را آشکار میسازد. این رمان برای مخاطبان علاقهمند به ادبیاتِ روانشناختی و تأملبرانگیز، تجربهای خواندنی و ماندگار است
این رمان با فضایی روانشناختی و تأملبرانگیز، به روایتِ زندگیِ شخصیتی میپردازد که درگیرِ بحرانِ حافظه، هویتِ گمشده و جستجویِ خویشتنِ خویش در میانِ خاطراتِ پراکنده و روابطِ انسانی است.