دربارهٔ مجموعه داستان شباویز (محمود کیانوش):
این اثر که در سال ۱۳۴۷ منتشر شد، یکی از مجموعهداستانهای شاخص ادبیات مدرن ایران به شمار میرود که با نثری شاعرانه، تصویری و آکنده از نمادهای اسطورهای و روانکاوانه، به روایت زندگیِ شخصیتهایِ تنها، سرگشته و درگیر با بحرانهای هویتی و عاطفی در فضای شهری و روستایی میپردازد. عنوان «شباویز» که اشارهای است به پرندهای افسانهای و شبخوان، بهخوبی فضایِ پررمزوراز، غمانگیز و مرموزِ این داستانها را بازتاب میدهد. کیانوش با تکیه بر نثرِ مسجع و شاعرانهاش، و نیز با بهرهگیری از عناصرِ فرهنگ عامه، اسطورهها و باورهای کهنِ ایرانی، به کاوش در مضامینی چون تنهایی، مرگ، عشقِ نافرجام، هویتِ گمشده، و جستجویِ معنا در جهانِ مدرن میپردازد و با خلقِ فضاهایی رویایی و پرابهام، خواننده را به سفری در اعماقِ ناخودآگاهِ شخصیتها و نیز جامعهٔ ایرانی فرا میخواند. این مجموعه برای مخاطبان ادبیات مدرن و علاقهمندان به داستانهای نمادین و شاعرانه، اثری ارزشمند و خواندنی است.
این مجموعه شامل چند داستان کوتاه با فضایی شاعرانه، نمادین و تأملبرانگیز است که به روایت زندگی، تنهایی و کشمکشهای درونی شخصیتها در جامعهٔ معاصر میپردازد.