خانم ((مارلو مورگان)) خاطرات خود را به گونه داستان از قبیلهای دور افتاده از بومیان بدوی استرالیا باز میگوید و طی آن ـ ضمن شرح آداب سنن و فرهنگ بومیان ـ این پیام را خاطر نشان میکند. برای دنیای ما از نابودی بیش از حد دیر نیست, اگر دریابیم که تمام موجودات زنده ـ چه حیوان, یا انسان ـ قسمتی از یگانگی جهانی واحد هستند .
اگر به پیام توجه کنیم زندگیهایمان میتواند همانند زندگی ((مردم راستین)) آکنده از این هدفمندی بزرگ شود)) .خانم مورگان در این داستان, با شهامتی کم نظیر همراه بومیان به صحرانوردی میرود, و راز و رمز قبیلهای کهن را فرا میگیرد.