حاجعباسعلی کیوان قزوینی، از مشایخ نورعلیشاهی و صالح علیشاهی است. وی از ایام سلطان علیشاه در سلسله بوده و چون از صراط سنت سلسله دور افتاد، از انجام خدمت معاف شد. طایفهی نعمتاللهیه پیروان صوفی سرشناس و پرآوازهی تاریخ تصوف، شاه نعمتالله، هستند.
وی و جانشینان او که در تمام شادیها با مردم سهیم بودند چون اوضاع آشفتهی ایران را باب طبع خویش ندیدند به هند نزد سلاطین تیموری رفتند و پس از قتل نادرشاه افشار به ایران بازگشتند. شیخ عباسعلی کیوان علت چگونگی تمایل به تصوف را اختلاف فقها با صوفیه و این که یکدیگر را کافر میدانند، بیان میکند و به فرقهی گنابادیه میپیوندد.
وی پس از چندی کناره میگیرد و به مخالفت با تشکیلات فرقهی گنابادیه میپردازد و رسالات متعددی در این باب مینویسد از جمله “رازگشا”. این نوشتار یکی از سه رسالهی قزوینی است که سالها با زر فرقهای و زور وابستگی به رژیم پهلوی به نفع روسای نعمتاللهی گنابادی از دسترس عموم دور نگاه داشته شده بود و اکنون به چاپ رسیده است.