درباره کتاب سفرنامه ماژلان (آنتونیو پیگافتا دی لومبارد):
این کتاب که توسط آنتونیو پیگافتا (معروف به پیگافتا دی لومبارد) نوشته شده، یکی از مهمترین اسناد تاریخی عصر اکتشافات جغرافیایی به شمار میرود. پیگافتا در سال ۱۵۱۹ به عنوان منشی و نقشهکش به ناوگان پنجکشتی فردیناند ماژلان پیوست. او در این کتاب، مسیر حرکت از اسپانیا به سمت غرب، عبور از تنگهای که بعدها به نام ماژلان نامیده شد، اقیانوس آرام و سرانجام رسیدن به جزایر ملوک (اندونزی امروزی) را با جزئیاتی شگفتانگیز شرح داده است. پیگافتا با نثری شیوا و نگاه کنجکاو، به توصیف اقوام، جانوران، گیاهان و آداب و رسوم سرزمینهای تازهیافتشده میپردازد و همچنین وقایع تلخ سفر، از جمله مرگ ماژلان در فیلیپین را به تصویر میکشد. از ۲۴۱ نفر خدمه، تنها ۱۸ نفر، از جمله خود پیگافتا، پس از سه سال به اسپانیا بازگشتند و این سفرنامه، حاصل مشاهدات دقیق یکی از همین بازماندگان است. اصل این کتاب هماکنون در کتابخانه واتیکان نگهداری میشود و اطلاعات آن منبع الهام نویسندگان بزرگی چون شکسپیر و گارسیا مارکز بوده است.
این کتاب، یادداشتهای دست اول منشی و نقشهکش ماژلان از اولین سفر دریایی تاریخ به دور کره زمین است که با نثری دقیق و نگاه یک انسانشناس، جزئیات این سفر حماسی و مرگبار را ثبت کرده است.