درباره رمان پیرمرد و دریا (ارنست همینگوی):
این کتاب که در سال ۱۹۵۲ منتشر شد، آخرین اثر داستانی بلند همینگوی و یکی از شاهکارهای بینظیر قرن بیستم است که با نثری سخت و مینیمال، به روایت سه روز نبرد نفسگیر پیرمردی تنها با یک نیزهماهیِ عظیمالجثه در آبهای گرم خلیج میپردازد. همینگوی در این اثر، با تکیه بر «اصل کوه یخ» (یعنی گفتن اندک و نشان دادن بسیار)، به تمثیلی از شرایط انسانی دست میزند که در آن، پیرمرد با وجود شکست ظاهری (خوردن ماهی توسط کوسهها) به پیروزیِ اخلاقی دست مییابد. شخصیتپردازی سانتیاگو، با چشمانی به رنگ دریا و قلبی سرشار از فروتنی، او را به یکی از ماندگارترین قهرمانان ادبیات بدل کرده است. رمان با دیالوگهای کوتاه و توصیفهای دقیق از دریا، پرندگان و کوسهها، فضایی حماسی و در عین حال صمیمی را خلق میکند. این اثر که در سال ۱۹۵۳ جایزهی پولیتزر و در سال ۱۹۵۴ جایزهی نوبل ادبیات را برای همینگوی به ارمغان آورد، به عنوان بیانیهی نهایی نویسنده دربارهی «کرامت انسانی در برابر سرنوشت» شناخته میشود.
این رمان، داستان مبارزهی تن به تن یک ماهیگیر پیر کوبایی به نام سانتیاگو با یک ماهی بزرگ در دل خلیجفارس را روایت میکند و به یکی از نمادینترین داستانهای ادبیات دربارهی شجاعت، تنهایی و شکستِ باشکوه تبدیل شده است.