درباره کتاب سرکوب و هنرِ نوشتن (لئو اشتراوس):
این کتاب که نخستین بار در سال ۱۹۵۲ به انگلیسی منتشر شد، یکی از تأثیرگذارترین و بحث‌انگیزترین آثار لئو اشتراوس، فیلسوف آلمانی-آمریکایی، به شمار می‌رود. اشتراوس در این اثر، با بررسی آثار سه فیلسوف بزرگ یهودی-اسلامی یعنی ابن‌میمون، یهودا هالوی و اسپینوزا، این نظریه را مطرح می‌کند که بسیاری از فیلسوفان سیاسی در طول تاریخ، برای فرار از آزار و سرکوب، ناچار بوده‌اند تا اندیشه‌های رادیکال و غیرمتعارف خود را در لایه‌های پنهان نوشتار (نوشتار باطنی) پنهان کنند و سطحی از نوشتارِ ظاهری و قابل قبول (نوشتار ظاهری) را برای عموم ارائه دهند . این نظریه، که در مقاله‌ی هم‌نام با کتاب به خوبی تبیین شده، به تفسیری نوین از سنت فلسفه‌ی سیاسی کلاسیک انجامیده و تأثیری عمیق بر فلسفه‌ی سیاسی و هرمنوتیک مدرن گذاشته است. ترجمه‌ی فارسی این کتاب در سال ۱۴۰۲ توسط نشر ققنوس و با ترجمه‌ی یاشار جیرانی و شیرین مقیمی منتشر شده است .