درباره رمان در جستجوی زمان از دست رفته (مارسل پروست):
این کتاب که در سال ۱۹۲۷، پس از مرگ پروست، منتشر شد، نقطهی عطف و نتیجهگیری نهایی این شاهکار بینظیر ادبیات مدرن است که در آن، راوی که اکنون میانسال و خسته است، با تجربهای ناگهانی از «خاطرهی ناخودآگاه» در مهمانیای در خانهی گرمانتها، به ماهیت واقعی زمان پی میبرد. پروست در این جلد، با نثری شاعرانه و ژرف، به بازنگری تمام شخصیتها و رویدادهای پیشین میپردازد و نشان میدهد که چگونه گذشت زمان، چهرهها، عشقها و ارزشها را دگرگون میسازد. راوی درمییابد که رستگاری و معنای حقیقی زندگی، نه در جستجوی خوشبختی در آینده، بلکه در «بازیابی» لحظات ازدسترفته از طریق هنر و ادبیات است. این جلد، با نگاهی تلخ و در عین حال روشنگرانه، به نقد جامعهی اشرافی، پوچی جنگ و زوال جسمانی میپردازد و در نهایت، به طرح پروژهای عظیم برای نگارش کتابی که دقیقاً همین کتاب است، میانجامد. «زمان بازیافته» نه تنها پایانبندی مجموعه، بلکه تحقق کامل فلسفهی هنری پروست و یکی از عمیقترین تأملات بشر دربارهی زمان و مرگ به شمار میرود.
این جلد هفتم و پایانی حماسهی هفتگانه، با عنوان «زمان بازیافته»، به بازگشت راوی به پاریس پس از سالها و درک نهایی او از ماهیت زمان، حافظه و هنر میپردازد و مفاهیم تمام مجلدات پیشین را به اوج میرساند.