درباره کتاب بحثی پیرامون زندگی و فعالیت روحانیون بزرگ عصر ساسانی (علاءالدین آذری):
این کتاب که در سال ۱۳۶۸ به عنوان رسالهٔ کارشناسی ارشد تحت راهنمایی علاءالدین آذری در دانشگاه تهران دفاع شده، به بررسی نقش سه روحانی برجستهٔ این دوران یعنی «تنسر»، «کرتیر» و «آذرپاد مهراسپندان» در همکاری با شاهان ساسانی میپردازد . این پژوهش نشان میدهد که چگونه روحانیون زرتشتی به عنوان بازوی مذهبی و ایدئولوژیک ساسانیان، در ایجاد وحدت دینی، گردآوری اوستا و سرکوب جریانهای فکری مخالف چون مانی و مزدک نقش کلیدی ایفا کردند . کتاب به تبیین سلسلهمراتب روحانیت (موبدان، هیربدان و آذربدان) و چگونگی تبدیل آنها به بخش مهمی از ساختار قدرت سیاسی میپردازد و در فصول پایانی، به عقبنشینی موقت این نهاد در برابر قدرت شاهان مدبری چون خسرو انوشیروان اشاره میکند .
این کتاب، پژوهشی است در باب نقش و نفوذ روحانیون زرتشتی در دورهٔ ساسانی که با تکیه بر منابع تاریخی و متون کهن، به تحلیل رابطهٔ دین و دولت و تأثیر آن بر ساختار قدرت میپردازد.