درباره رمان مرگ آرام (سیمون دوبووار):
این کتاب که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد، یکی از آثار کمتر شناخته‌شده‌ی دوبووار، فیلسوف اگزیستانسیالیست فرانسوی، است که در آن به دور از هرگونه نظریه‌پردازی انتزاعی، با زبانی ساده و بی‌پرده، به شرح شصت روز پایانی زندگی مادرش در بیمارستان می‌پردازد. دوبووار با نثری دقیق و عاری از هرگونه احساسات‌گراییِ افراطی، به کندوکاو در ماهیت درد، تنهایی، وابستگی و از دست دادن تدریجیِ استقلال در دوران پیری می‌پردازد و هم‌زمان، رابطه‌ی پیچیده‌ی خود را با مادرش، که شخصیتی سخت‌گیر و سنتی داشت، بازبینی می‌کند. این اثر، با وجود حجم کم، به یکی از تأثیرگذارترین نوشته‌ها درباره‌ی «مرگ» در ادبیات معاصر بدل شده است که در آن، مرگ نه به عنوان یک مفهوم انتزاعی، بلکه به عنوان واقعیتی روزمره و جسمانی با تمام زشتی و در عین حال صمیمیتش روایت می‌شود. کتاب به دلیل نگاه صادقانه و انسانی‌اش، تا مدت‌ها پس از انتشار، موضوع بحث‌های اخلاقی و فلسفی بسیاری در محافل روشنفکری بود.