درباره کتاب الوصایا (محیالدین ابن عربی):
این کتاب که در اصل بخشی از دائرةالمعارف بزرگ ابن عربی، یعنی «الفتوحات المکیه»، است، به عنوان اثری مستقل و ارزشمند در زمینه اخلاق و سلوک عرفانی شناخته میشود. ابن عربی در این اثر، وصایای خود را با الهام از آیه «أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیه» (سوره شورا، آیه ۱۳) آغاز کرده و آن را به عنوان ترجمهای از وصایای الهی در قالب رفتارها، اخلاقیات و عبادات بیان میدارد. این وصایا، که تعدادشان به حدود ۵۶۰ میرسد، شامل پندهایی در باب حسن ظن به خداوند، انجام نیکیها، تحصیل فضایل اخلاقی، و دیگر آموزههای عرفانی است. این اثر در واقع نفحاتی قدسی است که از قلب پر فیض ابن عربی تراوش کرده و برای هر مؤمنی که خواهان تزکیه و تربیت نفس خویش است، سودمند خواهد بود.
این کتاب، شامل باب وصایا از مجموعه عظیم «الفتوحات المکیه» است و مشتمل بر نزدیک به ششصد وصیت اخلاقی و عرفانی برای سیر و سلوک معنوی سالکان است.