درباره کتاب ده داستان کوتاه (هوشنگ گلشیری):
هوشنگ گلشیری (۱۳۷۹-۱۳۱۶) از پیشگامان بهکارگیری تکنیکهای مدرن در داستاننویسی ایران و یکی از تأثیرگذارترین چهرههای نثر فارسی در قرن بیستم به شمار میرود . این مجموعه، که دربرگیرندهٔ گزیدهای از داستانهای اوست، نمونهای از نثر فشرده، نمادین و گاه دشوار اوست که با تکیه بر تکگویی درونی و دیالوگهای غیرمستقیم، لایههای پنهان ذهن شخصیتها را آشکار میسازد . داستانهای این کتاب، که دربرگیرندهٔ مضامینی چون تنهایی، سرخوردگی، و سرکوب سیاسی در دورههای پهلوی و جمهوری اسلامی است، تصویری از انسانهایی ارائه میدهند که در چنبرهٔ قدرتی بیرحم و تغییرات فرهنگیِ شتابان، در جستجوی هویت و نجاتی نافرجاماند . گلشیری که به دلیل نگاه انتقادی خود بارها توسط هر دو رژیم پهلوی و جمهوری اسلامی زندانی و کتابهایش ممنوع شد، در این داستانها با بهرهگیری از طنزی گزنده و ارجاعاتی به متون کلاسیک و آیینی، نقدی ماندگار بر استبداد و روشنفکریهای وامانده در تاریخ معاصر ایران نوشته است .
این کتاب، مجموعهای از داستانهای کوتاه هوشنگ گلشیری، نویسندهٔ تأثیرگذار معاصر ایران، است که با زبانی پیچیده و فضایی چندلایه، به روایت زندگی انسانهای سرگشته و بحرانهای سیاسی و اجتماعی جامعهٔ ایران میپردازد.