درباره کتاب دون ژوان در جهنم (جورج برنارد شاو):
این نمایشنامه که در سال ۱۹۰۳ منتشر شد، در اصل صحنهای از پردهی سوم «مرد و ابرانسان» است که اغلب به دلیل طولانی بودن و ماهیت کاملاً فلسفیاش، از اجرای اصلی حذف میشود. شاو در این اثر با الهام از اسطورهی دون ژوان و اپرای «دون جووانی» موتسارت، رویای قهرمان داستان، جان تانر، را به تصویر میکشد که در آن تبدیل به دون ژوان میشود. شخصیتهای اصلی این گفتوگو عبارتند از دون ژوان (که بهجای یک هرزهگرد، به عقلگرایی و «نیروی حیات» روی آورده)، شیطان (که با ظاهری فریبنده و خوشصحبت، نماد لذتگرایی و آرمانهای پوچ است)، فرمانده (مجسمهای که نماد کهنهپرستی است) و دونا آنا (نماد زن جاودان). این اثر با نثری درخشان و سرشار از طنز شاو، که آمیخته با فلسفهی نیچه است، به نقد آرمانگرایی و عواطف سطحی پرداخته و بر ضرورت تلاش خردمندانه برای تعالی و دستیابی به «ابرانسان» تأکید میکند.
این کتاب، پردهی سوم از نمایشنامهی مشهور «مرد و ابرانسان» است که به صورت یک نمایشنامهی مستقل نیز اجرا میشود و در آن، دون ژوان به همراه شیطان و چند شخصیت دیگر، به گفتوگویی فلسفی دربارهی ماهیت بهشت و دوزخ، خوبی و بدی، و هدف انسان میپردازند.