درباره کتاب گفتگوهای من با شاه (امیر اسدالله علم):
این کتاب که حاصل وصیت علم برای انتشار پس از مرگش در زمانی است که پهلویها بر سر کار نباشند، یکی از مهمترین و بحثبرانگیزترین منابع دستاول تاریخ معاصر ایران به شمار میرود. علم که نزدیک به یازده سال وزیر دربار و از معدود یاران نزدیک شاه بود، در این دفترها با نثری صریح، به ثبت جزئیات تصمیمگیریها، دغدغهها و رفتارهای روزمره شاه و نخبگان قدرت پرداخته است. این خاطرات که از دیماه ۱۳۴۷ تا تیرماه ۱۳۵۶ را پوشش میدهد، به دلیل جایگاه ویژه علم به عنوان «چاکر جاننثار» شاه، تصویری کمنظیر از فضای پشت پرده حکومت پهلوی در سالهای اوج قدرت و فروپاشی آن ارائه میدهد. با این حال، صحت و بیطرفی این خاطرات همواره محل بحث بوده و برخی مورخان آن را با سایر اسناد و خاطرات همدورهاش ناسازگار و یا دارای غرضورزی میدانند.
جلد دوم از خاطرات محرمانه اسدالله علم که به صورت یادداشتهای روزانه، روایتگر دقیق و بیپردهای از اوضاع دربار و شخص محمدرضاشاه پهلوی در سالهای ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۱ است. این جلد، که به دلیل مشغلههای کاری علم، خاطرات سال ۱۳۵۰ را در بر ندارد، شامل وقایع مهمی چون مذاکرات نفتی با شرکتهای بینالمللی و اعتراضا