درباره کتاب کمدی الهی (دوزخ) (دانته آلیگیری):
این کتاب که بین سالهای ۱۳۰۴ تا ۱۳۰۸ میلادی سروده شده، یکی از شاهکارهای بینظیر ادبیات جهان و سنگ بنای ادبیات ایتالیایی است. دانته در این سفر خیالی، با عبور از دروازهی دوزخ که بر آن نوشته شده «ای واردشوندگان، هر امید را فروگذارید»، خواننده را با تقسیمبندی دقیق گناهان بر اساس اخلاق ارسطویی و الهیات مسیحی آشنا میکند. هر یک از نه دایرهی دوزخ به مجازات گروهی خاص از گناهکاران اختصاص دارد، از بدعتگذاران و خشونتپیشگان گرفته تا خائنان که در عمیقترین نقطه، در یخهای کocytus به عذاب ابدی گرفتارند. این اثر با زبانی شاعرانه و تصاویری سینمایی، نه تنها یک متن مذهبی، بلکه نقدی سیاسی بر جامعهی فلورانس و ایتالیای سدهی چهاردهم است و با وجود گذشت هفت قرن، همچنان به عنوان یکی از تأثیرگذارترین متون در شکلگیری ادبیات و هنر غرب شناخته میشود.
«دوزخ» نخستین و مشهورترین بخش از حماسهی سهگانهی «کمدی الهی» دانته است که در آن، شاعر به همراه راهنمای خود، ویرژیل، سفری نمادین را در اعماق جهنم آغاز میکند و با گذر از نه طبقه، مجازاتهای گناهکاران را به شکلی شاعرانه و وحشتانگیز به تصویر میکشد.