درباره کتاب مقیاس خوداثرمندی کودکان و نوجوانان:
این ابزار که به‌طور خاص برای ارزیابی «خوداثرمندی» (Self-Efficacy) در میان جوانان تدوین شده، یکی از معتبرترین و پرکاربردترین پرسشنامه‌های خودگزارشی در این حوزه است . این مقیاس که در سال ۱۹۹۹ توسط مورگان و جینکز معرفی شد، دارای سه خرده‌مقیاس مجزا برای سنجش خوداثرمندی در زمینه‌های تحصیلی (۸ گویه)، اجتماعی (۸ گویه) و عاطفی (۸ گویه) است که هریک نمره‌ای مستقل ارائه می‌دهند . این ابزار با استفاده از طیف لیکرت پنج‌درجه‌ای (از ۱ تا ۵) نمره‌گذاری می‌شود و در پژوهش‌های متعدد در کشورهای مختلف از جمله ایران، نروژ و پرتغال هنجاریابی و اعتباریابی شده است . نسخه‌ی فارسی این مقیاس توسط جمال‌الدین حسینی در سال ۱۳۹۲ هنجاریابی شده و ضریب پایایی آن با استفاده از روش آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه ۰٫۸۹ و برای خرده‌مقیاس‌ها بین ۰٫۸ تا ۰٫۹ گزارش شده است . روایی همگرای این ابزار نیز با مقیاس خودکارآمدی نوجوانان شرر و همکاران (۱۹۸۲) همبستگی مثبت و معناداری نشان داده است که آن را به ابزاری کارآمد برای پژوهش‌های روان‌شناختی، مشاوره و برنامه‌های مداخله‌ای برای افزایش خودکارآمدی در کودکان و نوجوانان تبدیل می‌کند .