درباره کتاب شیعهگری و امام زمان (مسعود انصاری):
این کتاب که در سال ۱۹۹۴ میلادی (۱۳۷۳ شمسی) منتشر شده، یکی از جنجالیترین و شناختهشدهترین آثار مسعود انصاری، نویسنده و منتقد سرشناس اسلام، محسوب میشود. نویسنده که در نقد دین اسلام و بهویژه نظام جمهوری اسلامی شهرت دارد، در این اثر با تکیه بر منابع تاریخی، تلاش میکند تا نشان دهد چگونه مفاهیمی مانند «غیبت» و «امام زمان» به عنوان ابزاری برای کنترل افکار عمومی و توجیه قدرت سیاسی روحانیون ساخته و پرداخته شدهاند. انصاری با زبانی تند و صریح، باور به مهدی موعود را با عقلستیزی و خشونت پیوند میزند و آن را در تقابل با آموزههای انسانی و مترقی میداند. این کتاب که در ایران ممنوع است، در میان مخالفان جمهوری اسلامی و منتقدان مذهب از محبوبیت بالایی برخوردار بوده است.
این کتاب به نقد بنیادین آموزههای شیعه، بهویژه مفهوم امام زمان (مهدی موعود)، میپردازد و آن را حاصل باورهای خرافی و ساختهی دست روحانیون برای حفظ منافع طبقاتی خود معرفی میکند.