درباره کتاب مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی:
این پرسشنامه توسط دکتر علی‌زاده محمدی و همکارانش در سال ۱۳۹۰ در مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران معرفی شد و یکی از معدود ابزارهای بومی‌شده در این حوزه به شمار می‌رود . این مقیاس که از یک فرایند پژوهشی دقیق بر روی ۱۲۰۴ دانش‌آموز تهرانی حاصل شده، دارای هفت خرده‌مقیاس شامل گرایش به رانندگی خطرناک، خشونت، مصرف سیگار، مصرف مواد مخدر، مصرف الکل، گرایش به رابطه جنسی و گرایش به رابطه با جنس مخالف است . گویه‌های این پرسشنامه بر اساس طیف لیکرت پنج درجه‌ای (از کاملاً مخالف تا کاملاً موافق) نمره‌گذاری می‌شوند و نمره بالاتر نشان‌دهنده‌ی خطرپذیری بیشتر است . نتایج پژوهش‌های متعدد نشان داده است که این ابزار از پایایی و روایی بالایی برخوردار است، به‌گونه‌ای که ضریب آلفای کرونباخ کل مقیاس ۰٫۹۴ و برای خرده‌مقیاس‌ها بین ۰٫۷۴ تا ۰٫۹۳ گزارش شده است . این مقیاس برخلاف برخی ابزارهای مشابه خارجی که صرفاً بر «انجام رفتار» تمرکز دارند، با درنظرگرفتن عواملی مانند باورهای نادرست، قرار گرفتن در معرض محیط پرخطر و معاشرت با همسالان پرخطر، تصویر جامع‌تری ارائه می‌دهد و به همین دلیل در پژوهش‌های متعدد داخلی برای سنجش رفتارهای پرخطر نوجوانان به کار گرفته شده است .