درباره کتاب خاطرات آدم و حوا (مارک تواین):
این کتاب که در اصل شامل دو داستان جداگانه است، روایت کتاب مقدس را از زبان اولین زن و مرد روی زمین بیان میکند . خاطرات آدم که اولین بار در سال ۱۹۰۴ منتشر شد، روایتگر مردی بدبین و کمحوصله است که از وجود موجودی جدید و پرحرف به نام حوا آزرده میشود و تمام تلاش خود را برای درک او و یافتن خلوت انجام میدهد . در سوی دیگر، «خاطرات حوا» که سال بعد و پس از مرگ همسر نویسنده (لیوی) منتشر شد، لحنی پراحساس و تغزلی دارد و حوا را بهعنوان موجودی مشتاق، کنجکاو و شیفتهی زیباییهای جهان به تصویر میکشد . این داستان با نگاهی طنز به تفاوتهای زن و مرد و مفاهیمی چون عشق و ازدواج میپردازد و جملهی پایانی آن، «هر جا که او بود، آنجا بهشت بود»، در حقیقت ادای دینی به همسر ازدسترفتهی نویسنده است .
این کتاب، مجموعهای از دو داستان طنزآمیز به نامهای «برگرفتههایی از خاطرات آدم» و «خاطرات حوا» است که داستان آفرینش در کتاب مقدس را از نگاه دو شخصیت اصلی آن، با زبانی هزلی و نگاههایی کاملاً متفاوت روایت میکند.