درباره کتاب درد جاودانگی (میگل دِ اونامونو):
این کتاب که در سال ۱۹۲۵ و در دوران تبعید نویسنده در فرانسه نوشته شد، یکی از آثار کلیدی فیلسوف اسپانیاییِ مکتب اگزیستانسیالیسم مسیحی به شمار میرود. اونامونو در این جستار بلند، مسیحیت را «عذابی» (Agony) تعریف میکند که در آن مؤمن پیوسته میان ایمانِ قلبی و شکاکیتِ عقلانی در نوسان است. این کتاب، بخش اول از جلد پنجم مجموعه آثار برگزیدهی او را تشکیل میدهد و با مقالات دیگری چون «فقیه نیقودیموس» و «ایمان» دنبال میشود. دیدگاههای او در این اثر، که با نقد سنتهای کلیسایی و تأکید بر فردگراییِ رادیکال همراه است، او را به اندیشمندی مشابه با پاسکال و کیرکگور نزدیک میکند.
این کتاب، جستاری فلسفی دربارهی ماهیت ایمان و مسیحیت است که در آن اونامونو آن را نه یک نظام دکترین، بلکه «حالت عذاب و کشمکش» (agony) معرفی میکند. این اثر با نثری تأملبرانگیز، به بررسی تناقض میان عقل و ایمان و نقش فردیت در باور دینی میپردازد.