درباره کتاب فریادهای ناشنیده برای معنا (ویکتور فرانکل):
این کتاب که در سال ۱۹۷۸ منتشر شده، نشاندهندهی بازگشت فرانکل به اومانیسمی است که «انسان در جستوجوی معنا» را به یک پرفروش جهانی تبدیل کرد . فرانکل در این مجموعه مقالات که بین سالهای ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۷ نوشته شدهاند، اهمیت بُعد انسانی در رواندرمانی را به تصویر میکشد . او با استفاده از موضوعات گستردهای چون سکس، اخلاق، ادبیات مدرن، ورزش و فلسفه، صدای خود را در برابر شبهاومانیسمی که روانشناسی و روانکاوی رایج را فراگرفته، بلند میکند . او با کاوش در ویژگیهای برجستهی بشریت، پتانسیل منحصربهفرد هر فرد را جشن میگیرد و در عین حال، سنتهای ارزشمند روانکاوی فرویدی و رفتارگرایی را نیز حفظ میکند . این کتاب شامل مباحثی چون نقد جبرگرایی، نقد روانشناسی انسانگرایانه، موضوعات اخلاقی و تکنیکهای رواندرمانی مانند «قصد متناقضنما» است .
این کتاب مجموعهای از مقالات است که فرانکل در آن به دفاع از انسانیت در رواندرمانی میپردازد و بر اهمیت یافتن معنا در زندگی تأکید میکند .