درباره کتاب چشمان بازمانده در گور (میگل آنخل آستوریاس):
این کتاب که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد، یکی از آثار شاخص میگل آنخل آستوریاس، نویسندهی گواتمالایی برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۶۷، به شمار میرود و از سهگانهای است که به نفوذ شرکتهای چندملیتی در آمریکای لاتین میپردازد . این رمان، ادامهی داستان قیام کارگران علیه کمپانیهای موز است که در جلد قبلی («پاپ سبز») آغاز شده بود و با بزرگتر شدن اعتصاب به ابعادی حماسی میرسد و خشونت به حداکثر خود میرسد . فضای این اثر با نثری استادانه و تلفیقی از رئالیسم جادویی و سوررئالیسم، خشونت سیستماتیک سرمایهداری و دیکتاتوری را در مقابل اسطورهها و باورهای بومی قرار میدهد . یکی از شخصیتهای کلیدی این روایت، «تایبوسان» است که عشق به مردم را با رابطهای عاطفی پیوند میزند . این کتاب که در ایران با ترجمهی سروش حبیبی و توسط نشر ققنوس منتشر شده، اثری است که در عین پیچیدگی و گاه ابهام، تصویری از مقاومت در برابر سلطه و امید به عدالت را ترسیم میکند .
این رمان حماسی که جلد سوم از سهگانهی «موز» آستوریاس است، به اوج مبارزات کارگران و دهقانان گواتمالا علیه شرکتهای موزدار آمریکایی میرسد و یک اعتصاب عمومی سرنوشتساز را روایت میکند. اسم کتاب از افسانهی کهن مایاها الهام گرفته شده که بر اساس آن، سرخپوستان مظلوم تا زمانی که عدالت در سرزمینشان برقرار