درباره کتاب رامایانا (والمیکی):
این کتاب که سرودهی شاعر اساطیری هند، والمیکی، است و قدمتی به حدود قرن دوم پیش از میلاد میرسد، یکی از دو حماسهی بزرگ سانسکریت و بنیادگذار ادبیات هند به شمار میرود و به عنوان «آدی-کاویا» (نخستین شعر) شناخته میشود. این اثر در هفت بخش (کاند) تنظیم شده و با زبانی شاعرانه و سرشار از استعارههای اساطیری، به موضوعاتی چون عشق، وفاداری، افتخار و کشمکش میان خیر و شر میپردازد و قهرمان آن، راما، به عنوان نماد فضیلت و عدالت در فرهنگ هند تقدیس میشود. این حماسه که تأثیری شگرف بر هنر، تئاتر و ادبیات جنوب شرق آسیا گذاشته، در دوران گورکانیان هند به فارسی نیز ترجمه شده و در قالب نثر یا مثنوی به ادب پارسی راه یافته است. این اثر فراتر از یک داستان حماسی، یک متن مقدس و آیینی در آیین هندو است که مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی را در لابهلای روایتی پرحادثه به مخاطب منتقل میکند.
این کتاب، جلد سوم از حماسهی کهن هندی «رامایانا» است که سرگذشت راما، شاهزادهی آودیا و تجسم خدای ویشنو، را در تبعید و نبرد با راوانا، پادشاه اهریمن، روایت میکند. جلد سوم این شاهکار ادبی، به ماجراهای پرمخاطرهی دوران تبعید و نبردهای سرنوشتساز اختصاص دارد.