درباره کتاب خیالپروریهای تفرجگر انزوا جو (ژان ژاک روسو):
این کتاب که بین سالهای ۱۷۷۶ تا ۱۷۷۸ نوشته شده و پس از مرگ نویسنده در سال ۱۷۸۲ منتشر گردید، واپسین اثر مهم این فیلسوف شهیر عصر روشنگری به شمار میرود که در تبعیدی خودخواسته به نگارش درآمد. این اثر که دنبالهای بر اعترافات او محسوب میشود، دروننگرانهتر و کمتر تدافعی است و روسو در آن از پیادهرویهایش در حوالی پاریس، شرح گیاهان و گلها، و مهمتر از همه، تأملات عمیقش درباره تنهایی، خوشبختی و حقیقت میگوید. این کتاب با شکستن معنای منفی واژه «خیالپردازی»، مدیتیشنی غنایی و تأثیرگذار را خلق کرده که در آن، نویسنده به دنبال بازیابی آرامش از دسترفته در اعماق طبیعت و درون خود است. لحن کتاب سرشار از آرامش و در عین حال پذیرش تلخ تنهایی و تأثیرات آزاردهنده دوران پایانی زندگی روسو است و به عنوان یکی از زیباترین و شاعرانهترین آثار او شناخته میشود.
این کتاب، آخرین اثر فلسفی-خودزندگینامهنگارانه روسو، شامل ده بخش با عنوان «پیادهروی» است که در آن به تأمل درباره تنهایی، طبیعت و اندیشههای نهایی خود پرداخته است. این کتاب با نثری شاعرانه و غمآلود، جستجوی آرامش و حقیقت را در خلوت و طبیعت روایت میکند و جایگاه ویژهای در شکلگیری ادبیات رمانتیک دا