درباره کتاب رستاخیز (لئو تولستوی):
این رمان که در سال ۱۸۹۹ میلادی منتشر شد، آخرین رمان بلند لئو تولستوی و یکی از آثار مهم او در دورهی پایانی زندگیاش به شمار میرود . تولستوی در این اثر، تصویری فراگیر از جامعهی روسیه در پایان قرن نوزدهم، از بالاترین تا پایینترین سطوح، ترسیم میکند و به نقد بیعدالتی قوانین ساختگی بشر و ریاکاری کلیسای نهادی شده میپردازد . داستان اصلی از حکایتی الهام گرفته شده که یکی از دوستان تولستوی برای او تعریف کرد و شباهت زیادی به تجربهی شخصی خود نویسنده در جوانی داشت . انتشار این کتاب، که در ابتدا به صورت پاورقی در مجلهی «نیوا» با تصویرگری لئونید پاسترناک به چاپ رسید، در نهایت به تکفیر تولستوی توسط کلیسای ارتدکس روسیه در سال ۱۹۰۱ انجامید . نسخههای خطی اولیه و داستان چاپ و ترجمهی آن، خود روایتی جذاب و پر از فراز و نشیب است که نشاندهندهی تعهد نویسنده به حمایت از اقلیت مذهبی «دخوبورها» بود .
این رمان، آخرین اثر بلند تولستوی، داستان تلاش نجیبزادهای به نام نخلیودوف را برای جبران گناه جوانیاش روایت میکند که با فریب یک کنیز، زندگی او را تباه کرد و اکنون در مقام یکی از اعضای هیئت منصفه، با او در جایگاه یک متهم بی گناه روبرو میشود .