درباره کتاب رامایانا (ملا مسیح پانیپتی):
این کتاب که با نام «داستان رام و سیتا» نیز شناخته میشود، در قرن یازدهم هجری (حدود سال ۱۰۲۷ قمری/۱۶۲۷ میلادی) به نظم درآمده و در حقیقت روایتگر عاشقانهای حماسی از سرگذشت رام، شاهزادهٔ هندو، و همسرش سیتا است . ملا مسیح با الهام از داستان اصلی که توسط والمیکی به سانسکریت سروده شده، آن را با نگاهی نو و متأثر از فرهنگ و مفاهیم اسلامی بازسرایی کرده است . از ویژگیهای برجستهٔ این اثر، تلاش شاعر برای همسانسازی مفاهیم و شخصیتهای هندی با باورهای اسلامی است؛ برای نمونه، زنان زیبا به «حور» تشبیه شده و شخصیتهایی چون «سیتا» با نمادهای پاکی و عصمت مانند حضرت مریم (س) مقایسه شدهاند . برخلاف متن اصلی، در این روایت نقش زنان پررنگتر است و شخصیتهایی مانند «کیکی» (همسر دشمن رام) و خواهران رام و راون، مسیر اصلی داستان را هدایت میکنند . این اثر نه تنها یک روایت عاشقانه، بلکه سندی از تلاش برای ایجاد پلی میان دو فرهنگ و دین بزرگ در شبهقارهٔ هند است .
این کتاب، ترجمهای منظوم و بازآفرینی شده از حماسهٔ کهن هندی «رامایانا» است که توسط ملا مسیح پانیپتی، شاعر و دانشمند پارسیگوی دورهٔ جهانگیرشاه گورکانی، به فارسی برگردانده شده است .