درباره کتاب حافظ شیراز (احمد شاملو):
این کتاب که نخستین بار در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، به دلیل روش تصحیح ذوقی و غیرمتداول خود، به یکی از جنجالیترین روایتهای دیوان حافظ در قرن بیستم بدل شد . شاملو در این اثر، با حذف و جابجایی ابیات و تغییر ترتیب آنها در هر غزل، کوشیده است تا خوانشپذیری و ارتباط عمودی معنایی بین ابیات را بهبود بخشد و برای نخستین بار، از نشانههای نگارشی مدرن برای خوانش شعر کلاسیک استفاده کرده است . مقدمهی ۷۰ صفحهای این کتاب با لحنی تند و منتقدانه نسبت به پیشینیان، مخالفتهای گستردهای را در محافل ادبی برانگیخت و به حذف آن از چاپهای بعدی انجامید . این اثر با وجود استقبال عمومی و ابتکار در حروفچینی، از سوی بسیاری از حافظپژوهان به دلیل گنجاندن اشعار الحاقی و حذف غزلهای مسلم، به شدت نقد شده است و از اعتبار علمی چندانی برخوردار نیست .
این کتاب، روایتی بحثبرانگیز از دیوان حافظ است که توسط احمد شاملو، شاعر نوپرداز معاصر، با هدف ایجاد ساختاری معنایی تازه در غزلها، بر اساس نسخههای کهن و سلیقهی شخصی ارائه شده است .