درباره کتاب تذکرهالاولیا (فریدالدین عطار نیشابوری):
این کتاب از کهنترین و مهمترین متون منثور عرفانی فارسی است که عطار در فاصله سالهای پایانی قرن ششم و آغاز قرن هفتم هجری آن را تدوین کرده است . عطار در این اثر، شرح احوال ۹۷ تن از اولیا و مشایخ تصوف را گرد آورده و نخستین ذکر را به امام جعفر صادق(ع) اختصاص داده است . او در این بخش، امام ششم شیعیان را «قدوهٔ جمله مشایخ» و «مقتدای مطلق» میخواند و او را هم شیخ الهیان و هم امام محمدیان معرفی میکند . روایت عطار شامل حکایتهایی از کرامات امام، گفتوگوی او با ابوحنیفه درباره تعریف عاقل، و داستانهایی از زهد و بخشندگی ایشان است . این کتاب که با تصحیحهای متعددی از جمله توسط محمد استعلامی و محمدرضا شفیعی کدکنی منتشر شده، یکی از منابع اصلی برای آشنایی با جایگاه عرفانی امام صادق(ع) در سنت تصوف اسلامی به شمار میرود .
این کتاب، روایت عطار نیشابوری از زندگی، کرامات و سخنان امام جعفر صادق(ع) است که در آن ایشان بهعنوان «سلطان ملت مصطفوی» و الگوی کامل علم، عرفان و زهد معرفی شدهاند.