مثنوی سندباد نامه منظوم نظیره‌ای است بر سندباد نامه منثور ظهیری سمرقندی سروده “عضد یزدی”، شاعر قرن هفتم و هم عصر حافظ، در بحر متقارب که به گفته مصحح، بی آن که سید عضد، سندباد نامه منثور را دیده باشد، کار سرایش آن را ظاهرا از ماخذی دیگر به سال ۷۷۶ه‌.ق آغاز کرده و در همان سال به پایان برده است .

کتاب مشتمل است بر ۴۱۵۹بیت از اصل اثر که بخش افتاده آن را “محمد جلالی چیمه “براساس سندباد نامه ظهیری سمرقندی بازسرایی کرده است . کتاب همچنین برخوردار از پیش گفتاری است از استاد “محجوب “در شرح حال شاعری ناآشنا چون عضد یزدی و مناسبات اجتماعی و جایگاه هنری او در روزگار شاه شجاع، همچنین در نقد اطلاعات محدودی که برخی تذکره‌ها از “عضد یزدی “یاد کرده‌اند .

مضمون کتاب در احوال شاهزاده‌ای باستانی است که همچون سیاوش، بر دلباختگی زنی از بانوان حرم‌سرای پدرش تمکین نمی‌کند و زن به حیله‌های مختلف و به تایید پادشاه تا هفت بار او را به پای چوبه دار می‌رساند، اما جوان پاک دامن هر بار به یاری وزیری از وزیران شاه از سیاست مرگ می‌رهد تا خود در مجالی مناسب فرصت دفاع می‌یابد .سراسر کتاب همچنین سرشار است از حکایت‌ها و احکام پندآموز مردمان باستان .