درباره رمان گور به گور (ویلیام فاکنر):
این کتاب که در سال ۱۹۳۰ منتشر شد، یکی از شاهکارهای بینظیر ادبیات مدرن است و فاکنر در آن، با استفاده از تکنیک «چندصدایی» و «جریان سیال ذهن»، داستانی حماسی و در عین حال تلخ از یک خانوادهی روستایی در ایالت میسیسیپی خلق کرده است. هر یک از پنجاه و نه بخش کوتاه رمان، توسط یکی از شخصیتها، از مردهها گرفته تا یک کودک کمتوجه، روایت میشود و لایههای پنهان ترس، طمع، عشق و تنفر را در میان اعضای خانواده آشکار میسازد. سفرِ باندِرنها که در طی آن با طوفان، آتشسوزی و رودخانهای طغیانکننده دستوپنجه نرم میکنند، به استعارهای از سرنوشت بشر و بیاعتنایی طبیعت بدل میشود. فاکنر در این اثر، با زبانی شاعرانه و ساختاری نامتعارف، به نقد نژادپرستی، فقر و ریاکاری جامعهی جنوب میپردازد و با شخصیتپردازیهای عمیق خود، جایگاهش را به عنوان پیشروی رماننویسی قرن بیستم تثبیت میکند. این کتاب به دلیل جسارت در فرم و محتوا، همچنان یکی از بحثبرانگیزترین و تأثیرگذارترین آثار ادبیات آمریکا محسوب میشود.
این رمان، داستان سفر چندروزهی خانوادهی فقیر «باندِرِن» را برای به خاک سپردن مادرشان در شهر محل دفن اجدادیشان روایت میکند و با تکیه بر چندین راوی، به کشمکشهای درونی و بیرونی شخصیتها در دل جنوب آمریکا میپردازد.