درباره کتاب بیژن و منیژه و ویس و رامین (جلال خالقی مطلق):
این کتاب به قلم جلال خالقی مطلق، یکی از برجستهترین مصححان و پژوهشگران شاهنامه، به بررسی دو رکن اساسی ادبیات داستانی پیش و پس از اسلام در ایران میپردازد. داستان «بیژن و منیژه» که در شاهنامه فردوسی روایت شده، ماجرای عشق نافرجام پسر گودرز را با دختر افراسیاب، پادشاه توران، به تصویر میکشد و دربردارندهٔ مفاهیم کهن الگوی عشق و جنگ، تقدیر و وفاداری است . از سوی دیگر، داستان «ویس و رامین» که اصل آن به دورهٔ اشکانی (پارتی) بازمیگردد و توسط اسدی طوسی در قرن پنجم به نظم درآمده، روایتی زمینیتر از عشق است و بهسبب ساختار دراماتیک و شخصیتپردازیهای پویا، در زمرهٔ نخستین رمانهای عاشقانهٔ ادب فارسی محسوب میشود . خالقی مطلق در این اثر، با رویکردی تاریخی-ادبی، ضمن معرفی این دو داستان و تحلیل محتوایی آنها، به تبیین سیر تحول ادبیات داستانی و مضامین عاشقانه از دوران پیش از اسلام تا عصر فردوسی و پس از آن میپردازد و پیوند این داستانها را با فرهنگ و آیینهای کهن ایرانی وامیکاود
این کتاب، مقدمهای پژوهشی بر دو داستان عاشقانهٔ کهن ایرانی، «بیژن و منیژه» از شاهنامه و «ویس و رامین» از سرودههای اسدی طوسی، و جایگاه آنها در ادبیات دورههای پارتی و ساسانی است.