درباره کتاب زن (علی شریعتی):
این کتاب که در سال ۱۳۵۰ خورشیدی (پس از سخنرانیهای معروف شریعتی در حسینیهی ارشاد) منتشر شد، یکی از مهمترین و جنجالیترین آثار شریعتی در حوزهی مطالعات زنان و جامعهشناسی دین به شمار میرود. شریعتی در این اثر، با تکیه بر دیدگاههای اگزیستانسیالیستی و رویکردی انتقادی به سنت و مدرنیته، به نقد دو نگاه متضاد به زن میپردازد: از یک سو، نگاه سنتی و متحجرانهای که زن را به موجودی منفعل و تابع تقلیل میدهد و از سوی دیگر، نگاه غربزدهای که زن را به یک کالای جنسی و ابزار مصرف تبدیل کرده است. وی با تأکید بر مفهوم «بازگشت به خویشتن»، استدلال میکند که زن مسلمان، باید با الهام از الگوی «فاطمه (س)»، نقشی فعال و انقلابی در جامعه ایفا کند و همزمان، هم از سنتهای ایستا و هم از تجددِ تقلیدی، رها شود. این کتاب که با نثری شیوا و تأثیرگذار، همچنان پس از چندین دهه از جمله منابع پرخواننده و تأملبرانگیز در مورد مسئلهی زن و دین در ایران محسوب میشود، دریچهای است به سوی اندیشهای که تلاش میکند تا «هویت زن» را در تقابل با دوگانهی سنت-مدرنیته، بازتعریف کند.
این کتاب، مجموعهای از سخنرانیها و نوشتههای دکتر علی شریعتی در مورد جایگاه زن، هویت او و نقشش در جامعهی معاصر و نیز در اسلام است. شریعتی در این اثر، با نثری شورانگیز و مستدل، به بررسی ابعاد تاریخی، اجتماعی و دینی مسئلهی زن پرداخته و بر ضرورت بازتعریف نقش او در فرآیند تحولات اجتماعی تأکید میکند