بخشی از متن کتاب:
نزد ما چهره پنهان داشته می شود. تن اهمیتی ندارد. تن بی پرده زیر نور خورشید می رود. خورشید طلایی که روز را می سوزد که شب را می گدازد. زیرا نزد ما شب وجود ندارد. آنچه را که شب می نامیم به خاطر سهولت است و آن هنگامی است که عشق به سراغ عاشقان می آید، وقتی دو تن آن گونه می شوند که دو خوشه به هم فشرده گندم در آغوش باد. وقتی دو دلباخته یکی می شوند می گوییم که شب می سازند. شبی اختصاصی شبی کوچک و ناچیز برای دو نفر، دو تن سبک در زیر نور خورشید.
دلباختگان حتی هنگامی که شب می سازند چهره را به هم نمی نمایند این کار ممنوع ناپاک و تصور نکردنی است. هیچ چهره ای نمودار نیست. هرگز تنها نظاره دقیق تنها چروکهای پوست، لرزشهای شانه روشناییهای دست بله تنها وظیفه شناسایی را که شما در نزد خود بر دوش چهره می گذارید به طرز شگفت انگیزی انجام می دهند. بهتر است بی درنگ بگوییم: به شما غبطه نمی خوریم…