درباره کتاب صدیق (فرانسوا ولتر):
این رمان فلسفی که در سال ۱۷۴۷ منتشر شد، یکی از شاهکارهای طنزآمیز و تأملبرانگیز ولتر، فیلسوف و نویسندهی بزرگ عصر روشنگری فرانسه، به شمار میرود که با نثری سریع، گزنده و سرشار از موقعیتهای کمیک و تراژیک، به یکی از اساسیترین پرسشهای انسان یعنی «چرا نیکوکاران رنج میکشند؟» پاسخ میدهد. داستان در بابل باستان میگذرد و «صدیق»، مردی راستگو و خردمند را دنبال میکند که با وجودِ برخورداری از همهی فضایل، پیوسته در چرخدندههایِ شانس و حوادثِ ناگوار گرفتار میشود و به ناچار، از شهری به شهرِ دیگر سفر میکند تا سرانجام، در گفتوگویی با یکی از خردمندانِ کهن، به درکِ تازهای از «همهچیز بهخوبیِ ممکن» و «جبرِ تقدیر» دست یابد. ولتر در این اثر، با نگاهِ بدبینانهی خود به عالم و آدم، نه تنها نظامِ «خوشبینیِ مطلق» لایبنیتس را به سخره میگیرد، بلکه نمایشی از سرگردانیِ انسانِ بیپناه در جهانی مملو از ظلم، خرافات و نیرنگ ارائه میدهد و خواننده را با خود به تأملی عمیق دربارهی خوشبختی و هویتِ واقعیِ آن دعوت میکند.
این کتاب، داستانی فلسفی و طنزآمیز از مردی خوشباور و نیکوکار به نام «صدیق» است که در جستوجوی خوشبختی، با مصائب و اتفاقاتی تلخ و شیرین روبرو میشود و به تدریج به ماهیت بیعدالتی و رازِ تقدیر پی میبرد.